اجزای یک ترانسفورماتور شامل بدنه ترانسفورماتور (هسته و سیم پیچ)، روغن ترانسفورماتور، مخزن روغن، سیستم های خنک کننده، دستگاه های تنظیم ولتاژ، وسایل حفاظتی (مانند تنفس، دریچه های انفجار، رله های گاز، محافظ روغن و دستگاه های نظارت بر دما) و بوشینگ های ترمینال می باشد. اجزای خاص و عملکرد آنها به شرح زیر است:
(1) هسته آهنی. هسته آهنی مدار مغناطیسی اولیه ترانسفورماتور را تشکیل می دهد. معمولاً از ورق‌های فولادی سیلیکونی نورد گرم یا نورد سرد روی هم مونتاژ می‌شود که با محتوای سیلیکون بالا و ضخامت‌های 0.35 میلی‌متر، 0.3 میلی‌متر یا 0.27 میلی‌متر مشخص می‌شود و سطوحی که با لاک عایق پوشانده شده‌اند. هسته از دو بخش تشکیل شده است: اندام های هسته (یا ستون ها) و یوغ. سیم پیچ ها بر روی اندام های هسته نصب می شوند، در حالی که یوغ ها برای بستن مدار مغناطیسی عمل می کنند.
(2) سیم پیچ. سیم‌پیچ‌ها مدار الکتریکی ترانسفورماتور را تشکیل می‌دهند و با سیم‌پیچ کردن سیم مسطح با روکش کاغذ دوتایی یا سیم گرد میناکاری شده تشکیل می‌شوند. ترانسفورماتورها بر اساس اصل القای الکترومغناطیسی کار می کنند. با در نظر گرفتن یک ترانسفورماتور تک فاز و دو سیم پیچ به عنوان مثال، اصل کار به شرح زیر است: هنگامی که یک ولتاژ (U1) به سیم پیچ اولیه اعمال می شود، یک جریان (I1) از آن عبور می کند و یک شار مغناطیسی متناوب (Φ1) در هسته آهنی ایجاد می کند که به عنوان شار مغناطیسی اصلی شناخته می شود. تحت تأثیر این شار، نیروهای الکتروموتور در هر دو سیم پیچ القا می شود و در نهایت سیستم های کنترل و تنظیم ترانسفورماتور را هدایت می کند.